Woń słodkich napojów i owoców wabi osy w sąsiedztwo człowieka, nie należy jednak wpadać w panikę, gdyż nie zaczepiane nie żądlą. Użądlenia, choć bolesne, nie są niebezpieczne (za wyjątkiem użądleń w szyję lub gardło, lub osób wrażliwych na jad). Osy, w przeciwieństwie do pszczół, nie zostawiają żądła w ranie, miejsce użądlone można posmarować preparatem kupionym w aptece, altacetem (płyn Burowa), lub sokiem z cebuli.  

Kolonia os ginie jesienią, zimuje jedynie samica-królowa, wiosną buduje w ziemnym gnieździe nieliczne komórki, z których wylęgają się robotnice. Te ozbudowują gniazdo i karmią larwy upolowanymi owadami. Dorosłe żywią się pokarmem zwierzęcym oraz nektarem i soczystymi owocami.